23 april 2002
Op 23 april zijn we met reisorganisatie OAD vertrokken naar Turkije.
De vlucht was met Air Holland op de heenreis en met Transavia op de terugreis.
Johan en Yvonne haalden ons 's morgens vroeg op want we moesten rond half negen op Schiphol zijn, zo'n 2 uur voordat de vlucht was gepland. Geen noemenswaardige vertraging met de auto en ook de vliegreis liep voorspoedig.
Op het vliegveld werden we begroet door de vertegenwoordigster van OAD
Aankomst
Het was een heerlijk weer toen we op Dalaman-airport aankwamen, net iets boven de 20 graden. Na het betalen van € 10 p.p. voor een visum konden we onze bagage van de band afhalen.
Maar we hadden weer 1 uur extra, want zowel in de zomer als in de winter is het 1 uur vroeger dan in Nederland.
De laatste koffers (die van ons) inladen en dan alle passagiers bij hun geboekte hotel droppen.
Na de bagage te hebben uitgepakt en ons opgefrist te hebben, een eerste indruk van de omgeving opgedaan.
Leuke winkeltjes en eethuisjes. Wij zaten een beetje aan de buitenkant van Marmaris, dus lekker rustig. Tussen de hotels door kwam je toch wel snel bij het strand uit. Kristalhelder water, vissersbootjes en nog niet al te veel toeristen, want het was nog geen hoogseizoen.
Aan de havenpromenade zijn er diverse cafés, tavernes en restaurants met een goede keuken. Vanuit deze uitgaansmogelijkheden ontbreekt het niet aan een fantastisch zeezicht. Naast het prachtige strand en het idyllische haventje ook gezellige barretjes en een bruisend uitgaansleven.
De eerste lunch, Turks ?!
24 april
Vandaag was het een nationale feestdag, vandaar de Turkse vlag aan de voorgevel. Onafhankelijkheidsdag en Kinderdag worden altijd samen op 24 april gevierd.
Bezoekje aan Marina shopping, één van de moderne winkelcentrum bij de jachthaven. Dit kleine winkelcentrum is meer bedoeld voor degenen die met deze kleine bootjes Marmaris aandoen
Hierna vertrokken we naar de bijeenkomst in café "den Tol" georganiseerd door de reisleiding en andere medereizigers. We wisten wat we konden verwachten, maar ja je wilt toch wel wat inside-information. Een aantal excursies geboekt, 2 daagse tocht naar Efeze en Pamukkale, een dagje varen en bezoek aan de grootste Hammam van de omgeving.
Daarna maakten we kennis met het oude Marmaris en de bazaars. Toen viel zachtjesaan de groep uiteen en ging ieder zijn eigen weg. We hebben wat plaatjes geschoten en zijn te voet verder gegaan.
Een Turkse gulet . Dit soort boten wordt meestal voor de zgn. "Blue Cruises" gebruikt. Overal aan de Turkse kust kan je inschepen
Stamkroeg "the Brothers" waar ze o.a. heerlijke Hollandse saté serveren. 's Avonds kan je er heel erg uit je dak gaan.
Tegenwoordig heet het Faros, the Brothers funclub.
26 april
Vandaag vertrokken wij voor 2 dagen naar Efese en Pamukkale. Het was een aardig stuk rijden en de bus was ook niet al te nieuw.
Het eerste bezoek was aan de Church of the Virgin Mary, oftewel het Mariakerkje. Deze basiliek ligt aan de noordkant van het terrein, als symbool van de veranderingen die zich hier bij de overgang van de late oudheid naar het vroegere christendom hebben voltrokken.
Efese
Vervolgens werd de reis voortgezet naar het hoofddoel van deze excursie : Efese.
Efese is één van de best bewaarde antieke steden van de westerse wereld. Als je hier rondloopt krijgt je een goede indruk van hoe het Romeinse leven eruit moet hebben gezien. Jarenlang is het een belangrijke havenstad geweest en nadat het in 133 VC in Romeinse handen kwam, werd Efese de hoofdstad van Klein-Azië en, op Rome na, de grootste stad van het Romeinse Rijk. Hier heeft ook één van de Zeven Wereldwonderen gestaan: de Tempel van Artemis, één van de grootste tempels die de Grieken ooit gebouwd hebben en geheel opgetrokken uit marmer. En, volgens de overlevering, heeft Maria in Efese haar laatste jaren van haar leven doorgebracht.
 |
| Brothers |
Barbarossa
Onze gids Barbarossa wist heel, heel veel te vertellen. De hele excursie heeft z'n mond niet stilgestaan. Een schoolvoorbeeld van een echte gids.
Vroeger heeft hij ook in Amsterdam gestudeerd en kon dus ook nog wat Nederlands. Wij hebben ontzetten van hem genoten en we waren heel blij met hem.
Overnachting in Pamukkale
Na alle oudheidkundige opgravingen werd het tijd om met de bus naar ons overnachtingshotel te gaan. Het hotel was geboekt vlakbij Pamukkale, een klein plaatsje in de provincie Denizli. De plaats dankt haar naam "katoenen kasteel, aan een uniek natuurfenomeen.
Na aankomst in ons bescheiden hotelletje, zijn we wat gaan lopen om een indruk te krijgen van zo'n klein Turks dorpje. Als echte toeristen zijn we natuurlijk in de "u bent zo aardig, wilt u a.u.b. bij mij thee komen drinken" truc.
We werden door een aardige mevrouw "uitgenodigd" maar het bleek achteraf een hoofddoekjes-verkoop-partijtje te zijn, maar was wel gezellig.
We hebben ontzettend gelachen, daar in de mooie ontvangstkamer van mevrouw Ozli.
Langzamerhand werd het tijd voor het avondeten. We waren heel benieuwd wat we zouden krijgen, gezien de omstandigheden. Heel verrast toen er een behoorlijk uitgebreid buffet voor ons was verzorgd met grote keus aan heerlijke Turkse gerechten. Ook het dessertbuffet was grandioos.
De avond verder doorgebracht in de bar van het hotel, maar het is niet laat geworden, want zo'n dag gaat niet in je koude kleren zitten.
27 april
Na een behoorlijk ontbijt en alles weer in de bus te hebben geladen, werd het tijd om naar de kalksteenterrassen te gaan. In dezelfde omgeving waren ook opgravingen van Hierapolis te zien met o.a. een arena en grafmonumenten. Hieronder zie je enkele van deze monumenten.
Onze gids heeft nog een "verrassing" voor ons in petto. Zonder dat de reisorganisatie hier vanaf weet, worden we gedropt bij de nationale tapijtfabriek. Hij heeft hier zeer duidelijk connectie en dat was wel een minpunt voor hem. Eerst ontvangen met veel egards, thee en zoetigheden.
Daarna kregen we een rondleiding door de fabriek.
Hier werden de duurdere kleden geknoopt, we bleven hier ook heel lang en werden alweer overladen met thee en grapjes.
Halverwege bleek dat we vrijwillig verplicht werden om ook maar een tapijt(je) aan te schaffen. Al de tegenstribbelende toeristen werden overspoelt met tegenargumenten over van alles en nog wat. Sommigen waren zo gepikeerd dat ze naar buiten gingen en demonstratief voor de bus op de grond gingen zitten.
Wij hebben gewoon onze oren dichtgeknoopt als een tapijtje en het hele knoopproces gevolgd.
Onvoorstelbaar hoe snel de dames knopen, het is bijna niet te volgen, dat dan weer wel. Maar NIET voor ons.
De volgende dag
De volgende morgen, rustig de dag gestart en met de dolmus naar het strand geweest. Na twee enerverende dagen was het hoognodig tijd voor ontspanning.
 |
| De dolmus, zo zie je er heel veel rijden. Goedkoop en je bent er snel |
Dagje varen in de baai van Gokova
Vroeg uit de veren, vandaag gaan we varen in de Golf van Gokova. Marmaris is gelegen op het schiereiland Bozburun, ten zuiden van deze Golf.
We worden eerst met een bus naar de zgn Turkse Biesbosch gereden, vanwaar we met kleine motorbootjes naar de Golf varen.
Het is er uitzonderlijk mooi weer voor en we hebben er veel zin in. Even lekker uitwaaien op het water.
Een bonte verzameling toeristen, Russisch, Nederlands, Duits en Engels
Tussen al het moois kregen we een heerlijke lunch van de kapitein en gingen de bemanningsleden de rots op voor een verfrissende duik
Abonneren op:
Posts (Atom)